quinta-feira, 25 de agosto de 2016

                                              CRUZEIRO DO SUL
               
                              De que te vale Ser
                              Musa, se te manténs
                              Obtusa
                                           Aos carinhos
                              que               ofereço?
                                         Marias
                              Vãos desenganos, às
                              Outras
                                          Mostras
                                                        de
                                                             Um
                              Tudo
                              A mim, negas, pedidos
                              Feitos nos lábios
                                          Grandes sertões
                             Veredas de   desengano
                             Vou aos poucos
                                              Te decifrando
                             Uma cerveja           aqui
                             Um beijo          molhado
                             acolá        logo vou, vem
                             Desamar o que te faz
                                                         penar
                             Apesar do amor, que
                             houve
                                           Em meus braços
                             Vai se encantar, sobrevo
                             ar
                             Teu martírio
                                         Romper barreiras
                             Nunca dantes trafegadas
                             por varões desatentos
                             de teus sinais
                                                      indiscretos
                             Desejo, nada, segredo,
                             que reconheço,
                                                 Nada de novo
                             Há, nas ruas das capitais
                             Repletas de gente
                                                                Vazia
                             Teus mais recônditos
                             mistérios, Saravá!
                             aos poucos vou
                             adentrar
                             Dane-se o
                                              Mundo
                             sinceramente me inundo
                             de esperanças, vou te encontrar
                             Num bar, numa curva
                                                               de Rio
                             Mais pra Lá do que pra
                             Cá!
                                   Teu sorriso, Anjo ardente
                             Entrega todos pudores
                             Que nutres ao não
                                                               Amar.
                           

Nenhum comentário:

Postar um comentário